Przeszukując internet pod kątem informacji o kalkulatorze Brda 13U, można natknąć się na komentarze twierdzące, że takie urządzenie nigdy nie istniało. Jest to stosunkowo dziwna opinia, ponieważ wcale nie tak trudno jest odszukać zdjęcia tego kalkulatora. Oczywiście jest ich niewiele, bo samo urządzenie powstało w dość niewielkim nakładzie, ale wskazuje to jednoznacznie, że Unitra Brda 13U była realnym sprzętem powstałym w okresie PRLu.
Każdy, kto uczy się elektroniki, wie, że diody półprzewodnikowe można podzielić na kilka kategorii, klasyczne diody prostownicze, świecące LEDy, szybkie diody Schottky’ego i stabilizacyjne Zenera. Choć każdy z tych elementów bazuje na tym samym zjawisku zachodzącym w najprostszej strukturze półprzewodnikowego złącza PN, to gdy spróbujemy przyjrzeć się mu nieco bliżej, okaże się, że różnic będzie całkiem sporo. Dzięki nim, których jest na tyle dużo, że można by im poświęcić osobny artykuł, każda z diod stosowana jest w nieco innym miejscu. Projektując zasilacz, aberracją byłoby umieszczenie diod świecących w roli mostka prostowniczego (choć byłby to ciekawy eksperyment) i analogicznie budując urządzenie potrzebujące kolorowych wskaźników, nikt nie będzie stosować w ich roli diod prostowniczych, ale czy na pewno?
Transoptor będący twórczym połączeniem tranzystora i diody LED nie należy do grona podstawowych elementów elektronicznych. Nie jest on tak często spotykany, jak rezystory i kondensatory, ale swoją niszę znalazł w konkretnym rodzaju zastosowań, przede wszystkim dzięki swojej unikalnej budowie.
W paczce z elektronicznym sprzętem od Pana Marka, poza pewnym ciekawym układem Intela, o którym artykuł pojawił się jakiś czas temu, znalazł się tez pewien tajemniczy moduł i o właśnie nim zajmiemy się dzisiaj.
W ostatnim czasie miałem okazję pracować nad pewnym projektem wykorzystującym mikrokontroler STM32 oraz interfejs Ethernet. Zapewne podobnie jak inne osoby podejmujące się tego tematu natknąłem się na pewien problem – brak „prostych” poradników. We większości dostępnych źródeł łączenie interfejsu Ethernet i układów STM32 opisane jest dość zagmatwanie i według mnie brakuje instrukcji opisujących jak skonfigurować tę funkcjonalność w najprostszy możliwy sposób, bez zbędnego zgłębiania aspektów sieciowych. Dlatego postanowiłem przygotować ten oraz powiązane z nim materiały poruszające temat Ethernetu na STM32. W tym artykule pokaże wam podstawową funkcjonalność klienta UDP. Czyli kodu, którego działanie jest niejako odwrotnością serwera UDP. W poprzednim poradniku to STM32 pełnił rolę serwera, z którym łączył się komputer, tym razem to na komputerze utworzymy serwer, z którym łączyć będzie się mikrokontroler.
Wieść gminna niesie, że jedynymi krzemowymi strukturami, w które ingerowali polscy inżynierowie były układy zegarowe. Ciężko to jakkolwiek potwierdzić, wiadome jest, że fabryki w czasach PRLu produkowały krzem z gotowych projektów, ale o naszych rodzimych konstrukcjach nie wiadomo zbyt wiele. W tamtych czasach technologie tego typu były dość dobrze chronione, ale kto wie, w każdej plotce jest ziarno prawdy.
Każdy kiedyś myślał o zbudowaniu własnego procesora, no może nie każdy, ale akurat ja jestem w tej niewielkiej grupie osób. Niemal od samego początku mojego zainteresowania elektroniką najbardziej fascynowały mnie jej cyfrowe zagadnienia i choć programowanie było znacznie bardziej efektowne, to najwięcej przyjemności czerpałem z projektowania obwodów logicznych. W przeszłości budowałem różne konstrukcje, które można by nazwać prostymi procesorami lub mikrokontrolerami zależnie od zastosowanych rozwiązań. Sprzęty te bazowały na podstawowych układach logicznych i choć wówczas robiły wrażenie, to z czasem ich rozbudowa stawała się co raz trudniejsza i bardziej kosztowna, zwłaszcza dla kogoś, kto dopiero co zaczął szkołę średnią. Chcąc poznawać kolejne tajniki techniki cyfrowej, należało przejść krok dalej i tym sposobem zainteresowałem się tematem układów programowalnych. Tak też powstały kolejne konstrukcje oparte jednak nie na wielu osobnych chipach a na pojedynczym kawałku krzemu zamkniętym w układzie FPGA. Jednak o nich, jak i o tych starszych, logicznych konstrukcjach opowiem przy okazji innego materiału, ponieważ przedmiotem rozważań tego tekstu będzie jeden z moich ostatnio przygotowanych projektów.
Dzisiaj mało kto już pamięta o czymś takim jak zegarki podróżne, choć te w czasach przed upowszechnieniem się telefonów komórkowych były chętnie wykorzystywane. Jednym z tego typu urządzeń była radziecka konstrukcja Электроника 22-01 (Elektornika 22-10), której to przyjrzymy się bliżej w tym artykule.
W ostatnim czasie miałem okazję pracować nad pewnym projektem wykorzystującym mikrokontroler STM32 oraz interfejs Ethernet. Zapewne podobnie jak inne osoby podejmujące się tego tematu natknąłem się na pewien problem – brak „prostych” poradników. We większości dostępnych źródeł łączenie interfejsu Ethernet i układów STM32 opisane jest dość zagmatwanie i według mnie brakuje instrukcji opisujących jak skonfigurować tę funkcjonalność w najprostszy możliwy sposób, bez zbędnego zgłębiania aspektów sieciowych. Dlatego postanowiłem przygotować ten oraz powiązane z nim materiały poruszające temat Ethernetu na STM32. W tym artykule pokaże wam podstawową funkcjonalność serwera UDP.
Jak nazywał się pierwszy komputer osobisty? Odpowiedź na to pytanie zależy od odpowiadającego. Według mieszczącego się w dolinie krzemowej Computer History Museum był to Kenbak-1.
